در سال 1264 قمری، نخستین برنامه‌ی دولت ایران برای واکسن زدن به فرمان امیرکبیر آغاز شد. در آن برنامه، کودکان و نوجوانانی ایرانی را آبله‌کوبی می‌کردند. اما چند روز پس از آغاز آبله‌کوبی به امیر کبیر خبردادند که مردم از روی ناآگاهی نمی‌خواهند واکسن بزنند.. به‌ویژه که چند تن از فالگیرها و دعانویس‌ها در شهر شایعه کرده بودند که واکسن زدن باعث راه ‌یافتن جن به خون انسان می‌شود هنگامی که خبر رسید پنج نفر به علت ابتلا به بیماری آبله جان باخته‌اند، امیر بی‌درنگ فرمان داد هر کسی که حاضر نشود آبله بکوبد باید پنج تومان به صندوق دولت جریمه بپردازد. او تصور می کرد که با این فرمان همه مردم آبله می‌کوبند. اما نفوذ سخن دعانویس‌ها و نادانی مردم بیش از آن بود که فرمان امیر را بپذیرند. شماری که پول کافی داشتند، پنج تومان را پرداختند و از آبله‌کوبی سرباز زدند. شماری دیگر هنگام مراجعه مأموران در آب انبارها پنهان می‌شدند یا از شهر بیرون می‌رفتند روز بیست و هشتم ماه ربیع الاول به امیر اطلاع دادند که در همه‌ی شهر تهران و روستاهای پیرامون آن فقط سی‌صد و سی نفر آبله کوبیده‌اند. در همان روز، پاره دوزی را که فرزندش از بیماری آبله مرده بود، به نزد او آوردند. امیر به جسد کودک نگریست و آنگاه گفت: ما که برای نجات بچه‌هایتان آبله‌کوب فرستادیم. پیرمرد با اندوه فراوان گفت: حضرت امیر، به من گفته بودند که اگر بچه را آبله بکوبیم جن زده می‌شود. امیر فریاد کشید: وای از جهل و نادانی، حال، گذشته از اینکه فرزندت را از دست داده‌ای باید پنج تومان هم جریمه بدهی. پیرمرد با التماس گفت: باور کنید که هیچ ندارم. امیرکبیر دست در جیب خود کرد و پنج تومان به او داد و سپس گفت: حکم برنمی‌گردد، این پنج تومان را به صندوق دولت بپرداز چند دقیقه دیگر، بقالی را آوردند که فرزند او نیز از آبله مرده بود. این بار امیرکبیر دیگر نتوانست تحمل کند. روی صندلی نشست و با حالی زار شروع به گریستن کرد. در آن هنگام میرزا آقاخان وارد شد. او در کمتر زمانی امیرکبیر را در حال گریستن دیده بود. علت را پرسید و ملازمان امیر گفتند که دو کودک شیرخوار پاره دوز و بقالی از بیماری آبله مرده‌اند. میرزا آقاخان با شگفتی گفت: عجب، من تصور می‌کردم که میرزا احمدخان، پسر امیر، مرده است که او این چنین های‌های می‌گرید. سپس، به امیر نزدیک شد و گفت: گریستن، آن هم به این گونه، برای دو بچه‌ی شیرخوار بقال و چقال در شأن شما نیست. امیر سر برداشت و با خشم به او نگریست، آنچنان که میرزا آقاخان از ترس بر خود لرزید. امیر اشک‌هایش را پاک کرد و گفت: خاموش باش. تا زمانی که ما سرپرستی این ملت را بر عهده داریم، مسئول مرگشان ما هستیم.
میرزا آقاخان آهسته گفت: ولی اینان خود در اثر جهل آبله نکوبیده‌اند امیر با صدای رسا گفت: و مسئول جهلشان نیز ما هستیم. اگر ما در هر روستا و کوچه و خیابانی مدرسه بسازیم و کتابخانه ایجاد کنیم، دعانویس‌ها بساطشان را جمع می‌کنند. تمام ایرانی‌ها اولاد حقیقی من هستند و من از این می‌گریم که چرا این مردم باید این قدر جاهل باشند که در اثر نکوبیدن آبله بمیرند.

ناظران سياسي منطقه معتقدند موضوع الحاق بحرين به عربستان يك توطئه خطرناك آمريكايي است كه هدف آن متشنج كردن اوضاع خاورميانه است.

خبرنگارانی که به دعوت  معاونت گردشگري سازمان ميراث فرهنگي براي بازديد از ابوموسي رفته بودند تا هم اين جزيره و جذابيت‌ها و قابليت‌هايش را از نزديك ببينند و هم شنواي وعده‌ها و برنامه‌هاي مديران سازمان براي اين منطقه نمونه گردشگري تازه تاسيس باشند.

نه ازشیخ اثری ماندونه ازشیخ نشین؟

راستی برای تازیان تازه به دوران رسیده چه پیش آمده که گنده گوئی میکنند؟اگرفکرمیکننددراین

بهارعربی پادویی وواسطه گری میکنندبدانندکه دردیارشیوخ آنهاعددی هستند؟وبایدبدانندماهیچگاه نخواسته ونمی خواهیم ژاندارم منطقه باشیم وبه هیچ کشوری اجازه نخواهیم دادکه زوزه کشان همچوم شغال آرامش میهنمان رابهم ریزد؟و با تمام وجودمان ازآب وخاک وازمنافع ملی مان دفاع خواهیم کردما به هیچ کشوری ازنوع ریزودرشتش اجازه تسلط بریک وجب ازخاک کشورمان رانخواهیم داد؟آن زمانها گذشته که کشوری ماننداستعمارپیرانگلیس بخواهدنوچه پروری کندوبتواندگوشه ای ازخاک مارااشغال کندودراختیارسوسمارخورهای تازی بگذاردماباهمت دلیرمردان وشیرزنان ایرانی تمام جزایر حوزه خلیج فارس رابه پایگاههای انسانی ونظامی تبدیل خواهیم کرد.ما این جزایر رادرحکم ناوگانهای خدادادی دانسته وبرای دفاع ازآنهاخلیج فارس ودریای عمان رابه خلیج خون فارسی ودریای خون تبدیل خواهیم کرد؟ابرقدرتهای شرق وغرب برای ساختن وبه راه انداختن هرناوهواپیمابری میلیونهادلار هزینه کرده ومیکنندحال چگونه وچطورما اجازه خواهیم دادکه یک عده سوسمارخورشکم باره به این ناوگان خدادی وارزشمند(تنب بزرگ وکوچک وبوموسی)ما چشم طمع بدوزندبایدبدانندچشمان آنهاراازحدقه درخواهیم آورد؟سوسمارخورهائی که نوزادناخلف کودتای ننگین امریکائی انگلیسی سال1332بوده اند؟سوسمارخورهای بی بوته ای که ازسراسرشبه جزیره حجاز جمع آوری شده ودراستان جلفاوه به مزدوری گرفته شده اند؟آری روزی فرا خواهدرسید که آنهارا همچون سوسمارازسوراخ صدامی بیرون خواهیم  آوردوبه دارمجازات خواهیم کشاند ؟بمانیدوباشیدتاآن روز؟ما درروزموعوددرراستای بازپس گیری جزایرجداشده ازخاک میهن هرنوع تلاش قانونی راخواهیم کردواگرلازم باشد«همه سر به سرتن به کشتن دهیم»؟زیرا این جزایربه دستورکسانی ازایران جداشده اندکه با زوربراین مردم مسلط شده وحکومت کرده اند وبا دسیسه ونیرنگ این جزایر راازخاک میهن جدا نموده وبه حامیان آمریکائی وانگلیسی خودبخشیده اند؟هیچکدام ازقراردادهای استعمارگرانه این حکام غیرقانونی وکودتائی(آن هم ازنوع امریکائی و....)که براین مردم وبراین سرزمین مسلط شده اندقبول نداشته وقبول نخواهیم کرد؟ریزه خواران استعماربایدبدانندکه خلیج فارس وجزایرمسقردرآن بخشی جدائی ناپذیرازهویت ملی ایرانیان بوده وهست وهیچ ایرانی اصیلی درطول تاریخ پرفرازونشیب این آب وخاک هویت فروشی نکرده ونخواهندکرد؟مااین جزایررافراترازنام تاریخی آن تصورمیکنیم وازنظر ژئوپلتیکی این جزایرراقلب تاریخ پرافتخاراین مرزوبوم دانسته وبرای پاسداری وپاسداشت آن ازهرآن چه که داریم خواهیم گذشت؟سوسمارخورهای تازی باید بدانندفرزندان ایران زمین درلحظات سرنوشت سازبدورازهمه تفکرات سیاسی ومذهبی، همه فرزندان راستین مام وطن خواهند شدوچنان برسوسمارخورهای تازی بتازندکه نه ازشیخ اثری ماندونه ازشیخ نشین؟فعلاهمچون شغالان گرسنه زوزه بکشیدتالحظه تصمیم گیری فرارسدوآن روزیست که کاسه صبردلیران ایرانی به سرآید؟وآن زمانیست که به دست عقابان تیزچنگ وپنجه های پولادین شیرزنان وپیلتنان این آب وخاک گرفتار آیید؟ودربرابر هیمنه وجبروت این شیرزنان وپیلتنان چنان تاب وتحمل خودرا ازدست خواهیددادکه سراسیمه یا خودرادرخلیج فارس غرق خواهید نمودویا همچون عمروعاص لباس را ازتن درآورده وتسلیم خواهیدشد؟باشدتا آن روز؟؟؟

منبع:روزگارنو

روز یکشنبه بیست‌وسوم اکتبر، نصرت‌بیگم بوتو بانوی اول سابق و رهبر پیشین حزب مردم پاکستان، در سن هشتادو‌دو سالگی درگذشت. نصرت‌بیگم، همسر ذوالفقارعلی بوتو[۱] و مادر بی‌نظیر بوتو[۲] است. او نخستین زنی بود که در عرصه سیاسی کشور مردسالار پاکستان، نفوذ و قدرت چشمگیری به دست آورد و نام خود را به عنوان یکی از زنان مطرح آسیا در تاریخ ثبت کرد. "شفقت تنویر" از رهبران برجسته حزب مردم پاکستان در اعلامیه‌ای، نصرت بوتو را بانویی برازنده، رهبری بزرگ و "مادر دموکراسی پاکستان" خواند.

 

کامبیز غفوری

وضعیت عبدالهادی خواجه، فعال سیاسی و مدافع حقوق بشر بحرینی زندانی، در پی اعتصاب غذایی که از ژانویه آغاز کرده وخیم گزارش شده است.

او به اتهام توطئه علیه کشور به حبس ابد محکوم شده است، اما فعالان حقوق بشر می‌گویند دادگاه او "شدیدا ناعادلانه" بوده است.
 
خانواده او در روز ۲۰ آوریل - چند روز مانده به برگزاری مسابقات فرمول یک در بحرین - گفتند که از خوردن آب هم امتناع می‌کند. دو روز پیش از آن نیز گفته شده بود که او سرم‌هایی را که زنده نگهش می‌داشتند کشیده است.
او گفت که در پی حمله مردان نقاب‌دار پلیس به خانه دخترش، فکش از چهار جا شکسته بود.

جزیرهٔ ابوموسی جزیره‌ای متعلق به ایران در خلیج فارس است. مساحت این جزیره در حدود ۲۵ کیلومتر مربع می‌باشد. جزیرهٔ ابوموسی در ۲۶ درجهٔ خط عرض شمالی و در ۵۵ درجهٔ خط طول شرقی واقع شده‌است.

"ينام الرّجل على الثـكل، و لا ينام على الظّلم"

مرد بر مرگ فرزند آرام می‌گیرد، اما بر ستم، نه.

«عبدالکریم علی احمد الفخراوی» ‌ معروف به حاج کریم فخراوی یکی از شیعیان فارسی‌زبان و از فعالان رسانه‌ای و فرهنگی در بحرین بود که به دلیل فعالیت‌های اعتراضی علیه حکومت آل‌خلیفه، پس از بازداشت به‌دست عوامل دولت شکنجه و کشته شد.

خانوادهٔ وی که در اصل از بردستان شهرستان دیّر از استان بوشهر بودند، چندین نسل است که در بحرین زندگی می‌کنند. او دارای دیدگاه‌ها و فعالیت‌های انقلابی و مورد شناخت شیعیان بحرین بود. اشتغال وی در عرصهٔ ترویج فرهنگ تشیع بود و به نشر آثار شیعه از طریق انتشارات و کتاب‌فروشی زنجیره‌ای فخراوی (مکتبة الفخراوی) می‌پرداخت. این انتشارات مرکز توزیع آثار فرهنگی میان مردمان بحرین و سایر شیعیان در عربستان و امارات و دیگر کشورهای عربی است.

فخراوی همچنین از مؤسسان و سهام‌داران روزنامهٔ «الوسط» تنها روزنامهٔ مستقل و میانه‌رو در بحرین بود. روزنامه‌ای که به دلیل پوشش اخبار سرکوب اعتراضات توسط کمیسیون امور اطلاعات بحرین توقیف شد و تنها پس از تغییر مدیرمسئول آن مجدداً اجازهٔ انتشار یافت.

از جمله فعالیت‌های فرهنگی فخراوی، تقویت کتابخانه‌های مساجد و حسینیه‌ها و مدارس بحرین و اهدای گستردهٔ کتاب به این اماکن بود. او یکی از اعضای ارشد حزب سیاسی «الوفاق» (مهم‌ترین حزب اپوزوسیون در بحرین) بود و در میان دوستان خود به اخلاق، هوش و تعهد شناخته شده بود.

سخنرانی دکتر مصدق قسمت اول

بشـــنوید

سخنرانی دکتر مصدق قسمت دوم

بشـــنوید

ظرف كمتر از 24 ساعت 16 افسر ارتش حكومتى سوريه از نيروهاى دولتى جدا شده و به مخالفان پيوستند. آنان علت اين جدايى را "كشتارهاى جمعىى صورت گرفته توسط ارتشيان اسد دانسته اند.

منابع خبری در جهان عرب ادعا کردند اين سه سرلشكر عبارتند از: "سرلشكر ستاد عدنان محمدالاحمد" رئيس شعبه ى شناسايى منطقه ى مركزى، "سرلشكر گشت هوابرد حسين محمد" از دانشكده فرماندهى منطقه ى شمالى و "سرلشكر ستاد زياد فهد" از فرماندهى عالى ستاد ارتش سوريه.

يك نوار ويديويى كه از سوى مخالفان اسد بر روى شبكه ى يوتيوب در همين رابطه منتشر شده است خبر از آن مى دهد كه خانواده ى سرلشكر زياد فهد و خانواده ى پدرى او در پى جدايى او از ارتش حكومتى، با قطع برق از خانه هايشان مواجه شده اند.

همه ى 16 افسر جداشده از ارتش بشار اسد، از پيوستن خود به ارتش آزاد سوريه خبر داده اند. در پيام عدنان محمد الاحمد در همين زمينه آمده است كه "در اعتراض به خونريزى ها و كشتارهاى جمعى برنامه ريزى شده و نيز در مخالف با تبديل ارتش از مدافع مرزها بودن به اشغالگرى مناطق مسكونى مردم معترض و زيرپا نهادن اخلاق انسانى، از ارتش حكومتى جدا مى شوم".

گفتنى است ارتش سوريه 300 هزار نفر را شامل مى شود كه اغلب آنها را سربازان وظيفه تشكيل مى دهند. سوريه 7 لشكر زرهى و 3 لشكر پياده دارد. علاوه بر اين گارد رياست جمهورى و نيروهاى ويژه نيز از نظام بشار اسد حمايت مى كنند. ليكن نظام تنها به لشكر چهارم تحت فرماندهى ماهر اسد- برادر رئيس جمهورى- كه 20 هزار نفر ابواب جمعى دارد و نيروى 10 هزار نفرى گارد رياست جمهورى كه مستقيماً از بشار اسد دستور مى گيرد اعتماد كرده است.

ترک و آذری را با هم یکی نکنیم

تفاوت های ترک و آذری 

 تُرکی صِفَت وَفای ما نیست            تُرکانِه سُخن سِزای ما نیست
 آن کز نَسَبِ بُلَند زاید                   او را سُخن بُلند باید
به نِفرین تُرکان زَبان بَرگُشاد            که بی فِتنِه تُرکی زِ مادَر نَزاد
زِ چینی بِجُز چینِ اَبروُ مَخواه                     ندارند پِیمان مردم نِگاه
سُخن راست گُفتند پیشینیان        که عَهد و وَفا نیست در چینیان
 همه تَنگ چِشمی پَسندیده اند             فَراخی به چَشمِ کَسان دیده اند
خبر نی که مهر شما کین بُوَد          دل تُرکِ چین پُر خَمُ و چین بُوَد
اگر تُرکِ چینی وَفا داشتی                     جهان زیرِ چین قَبا داشتی
هَمه عالم تَن است و ایران دِل             نیست گویندهِ زین سُخن خَجل
چونکه ایران دلِ زمین باشد                       دل ز تَن به بود یقین باشد

فعالان بحرینی با انتشار تصاویری در اینترنت دست داشتن پسران دیکتاتور بحرین را در سرکوب و شکنجه مخالفان و معترضان در این کشور فاش کردند.
 تصاویر ویدئویی منتشر شده نشان می دهد که فرماندهی عملیات سرکوب و شکنجه معترضان بحرینی از سوی ناصر بن حمد آل خلیفه یکی از فرزندان پادشاه بحرین و فرمانده گارد سلطنتی این کشور و دیگر فرزندان وی صورت می گیرد.

این تصاویر، ناصر بن حمد آل خلیفه را هنگام هدایت عملیات سرکوب معترضان نشان می دهد.

فعالان بحرینی تاکید کرده اند که تعدادی از پسران پادشاه بحرین به طور مستقیم در شکنجه بازداشت شدگان و زندانیان بحرینی دست دارند و حملاتی که ضد فعالان بحرینی صورت می گیرد به دست پسران پادشاه از جمله خالد و ناصر و فرزندان دیگر درباریان بحرینی انجام می شود.
 
پیش از این نیز شیخ محمد حبیب المقداد از بازداشت شدگان بحرینی فاش کرده بود که ناصر بن حمد آل خلیفه از ابتدای بازداشت وی در ماه مارس ۲۰۱۱ مستقیم در شکنجه اش مشارکت می کرده است.

احمدی‌نژاد در مراسم افتتاح «خانه ایران» در تاجیکستان گفت: ملت ایران اجازه نخواهد داد تا قلدر‌ها به ملت‌ها زور بگویند و داشته‌های آن‌ها را چپاول کنند.

احمدی‌نژاد در ادامه سخنرانی خود با اشاره به سابقه درخشان فرهنگی ایران و ذکر این نکته که ۲ مثال تاریخی در رابطه با مدیریت ایرانی و مدیریت غربی وجود دارد که یکی به ۲۵۰۰-۲۶۰۰ سال قبل برمی‌گرد و دیگری به ۱۰-۱۲ سال اخیر، گفت: در ۲۵۰۰-۲۶۰۰ سال قبل در عراق اقلیتی زندگی می‌کردند که پیرو حضرت موسی (ع) بودند که تنها گروه موحد بعد از ایرانی‌ها بودند. این گروه از حاکم خود رنج می‌بردند و در ‌‌نهایت دست به دامن حاکم ایران کوروش که یک جوان مؤمن و موحد بود، شدند و کمک خواستند. این مرد بزرگ حرکت کرد و عراق را فتح نمود و در این نبرد بزرگ کسی کشته و به اسارت گرفته نشد، خانه‌های مردم خراب نشد، شهر‌ها و مزارع ویران نشد و بعد از فتح عراق فرمانی صادر و آزادی، عدالت و کرامت انسانی را مورد تأکید قرار داد و موحدان را نجات داد. این یک نمونه مدیریت ایرانی در تاریخ است.

نرم نرمک می رسد اینک بهار

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ‌ها و دشتها
خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها
خوش به حال غنچه‌های نیمه‌باز
خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمی‌ پوشی به کام
باده رنگین نمی ‌بینی به جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می ‌باید تهی است
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

چهارشنبه‌سوری یکی از جشن‌های ایرانی است که در شب آخرین چهارشنبه سال (سه‌شنبه شب) برگزار می‌شود. در شاهنامه فردوسی اشاره‌هایی درباره بزم چهارشنبه‌ای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشان دهنده کهن بودن جشن چهارشنبه‌سوری است. مراسم سنتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شده‌ است.

واژه «چهارشنبه‌سوری» از دو واژه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفته‌است و سوری که به معنی سرخ است ساخته شده‌است.
مراسم چهارشنبه سوری :
چهارشنبه آخر سال ( چهار شنبه سوری )-یکی از آیین های نوروزی امروز - که بایستی آمیزه ای از چند رسم متفاوت باشد - «مراسم چهارشنبه سوری» است که در برخی از شهرها آن را چهارشنبه آخر سال گویند. درباره ی چهارشنبه سوری، کتاب ها و سندهای تاریخی، مطلبی یا اشاره ای نمی یابیم و تنها در این قرن اخیر، یا دقیق تر، در این نیم قرن اخیر است که مقاله ها و پژوهشهای متعددی در این باره منتشر شده و یا در نوشته های مربوط به نوروز به چهارشنبه سوری نیز پرداخته اند.

برگزاری چهارشنبه سوری، که در همه ی شهرها و روستاهای ایران سراغ داریم، بدین صورت است که شب آخرین چهارشنبه ی سال (یعنی نزدیک غروب آفتاب روز سه شنبه)، بیرون از خانه، جلو در، در فضایی مناسب، آتشی می افروزند، و اهل خانه، زن و مرد و کودک از روی آتش می پرند و با گفتن : «زردی من از تو، سرخی تو از من»، بیماری ها و ناراحتی ها و نگرانی های سال کهنه را به آتش می سپارند، تا سال نو را با آسودگی و شادی آغاز کنند.از باورها و رسم های چهارشنبه سوری که هنوز به کلی فراموش نشده اند ودر برخی از شهرها و روستا ها هنوز این مراسم ها برگزار میشوند عبارتند از

آجیل چهارشنبه سوری :

رسمی که از قدیم در ایران متداول است ، تهیه و خوردن آجیل چهارشنبه سوری است . این آجیل شور و شیرین ، مانند آجیل مشگل گشاست؛ یعنی علاوه بر مواد اصلی بو داده ی شور و شیرین، مانند آجیل، برگه هلو و زردآلو ، قیسی ، کشمش سبز ، مویز ، باسلـُق ، پسته و بادام ، فندق بو نداده ، نقل ، شکر ، پنیر ، و مغز گردو هم اضافه می کنند. تهیه این آجیل را برای استجابت یک مراد نذر می کنند . خوردن این آجیل در شب چهارشنبه سوری ، به اعتقاد مردم باعث شگون و خوش یمنی است.

 فالگوش ایستادن ،یکی از مراسم چهارشنبه سوری:

دیگر از مراسم مربوط به چهارشنبه سوری ، فالگوش ایستادن است ؛ بدین معنی که کسانی که حاجتی دارند ، نیت می کنند و سر چهار راه یا در معبری فالگوش می ایستند و به حرف نخستین عابری ، که از کنارشان می گذرد توجه می کنند و هر کلام که از دهان او درآید در استجابت مراد خود به فال بد یا خوب می گیرند ، اگر گفته عابری موافق با آرزوی صاحب حاجت باشد آن آرزو را برآورده شده می دانند.
بعضی ها به جای رفتن به چهارراه و معابر ، این کار را در پشت در اطاق هم انجام می دهند و نخستین سخنی که از پشت در اطاق شنیدند به فال بد و یا خوب در اجابت حاجتشان فرض می کنند.

بی گمان چهارشنبه سوری از رسم های کهن پیش از اسلام نیست. در آن زمان هر یک از روزهای ماه را نامی بود، نه روزهای هفته را. استاد پورداود در این باره می نویسد : آتش افروزی ایرانیان در پیشانی نوروز از آیین های دیرین است ( ... ) شک نیست که افتادن این آتش افروزی به شب آخرین چهارشنبه ی سال، پس از اسلام رسم شده است. چه ایرانیان شنبه و آدینه نداشتند ( ... ) روز چهارشنبه یا یوم الاربعاء نزد عرب ها روز شوم و نحسی است. جاحظ در المحاسن و الاضداد آورده : والاربعاء یوم ضنک و نحس. این است که ایرانیان آیین آتش افروزی پایان سال خود را به شب آخرین چهارشنبه انداختند تا پیش آمدهای سال نو از آسیب روز پلیدی چون چهارشنبه بر کنار ماند.

در باورهای عامیانه، چهارشنبه روزی نامبارک است. سفر نبایستی کردن شب چهارشنبه، به احوال پرسی مریض نبایستی رفتن. و منوچهری گوید:

چهارشنبه که روز بلاست باده بخور                    به ساتکین می خور تا به عافیت گذرد

آتش افروختن شب چهارشنبه ی آخر سال، یا چهارشنبه آخر صفر را، برخی به قیام مختار نسبت می دهند : مختار سردار معروف عرب وقتی از زندان خلاصی یافت و به خونخواهی شهیدان کربلا قیام کرد، برای این که موافق و مخالف را از هم تمیز دهد و بر کفار بتازد، دستور داد شیعیان بر بام خانه خود آتش روشن کنند و این شب مصادف با شب چهارشنبه آخر سال بود. و از آن به بعد مرسوم شد.

این اولین اعلام حمایت رسمی از سوی یک مقام ارشد «حماس» است.

«اسماعیل هنیه» نخست‌وزیر دولت منتخب فلسطین در سخنرانی امروز خود در قاهره، «نبرد حماسی مردم سوریه» برای دموکراسی را ستایش کرد.

هوره ساده ترین، ابتدایی ترین و اصیل ترین گونه موسیقی است که اکنون به تکثر و هزارگونه گی زبانی و کیفی در آمده است. ما ایرانیان بخصوص مردمان کردزبان غرب کشور این گونه آواز ابتدایی و اصیل را هوره می نامیم، کلمه هوره و نامگذاری آن قدمتی حدوداً ۷۰۰۰ ساله دارد و به دوران پیامبری حضرت زردتشت می رسد در ”گات های یسنا“ که بخش مهمی از اوستا کتاب مقدس زرتشتیان می باشد بصورت منظوم نگاشته شده و لذا در آن زمان، مردم برای خواندن آن و نیایش اهورا مزدا آوازی را سر داده که آنرا هوره نامیده اند، هوره ندای حق طلبی بوده و کرداری نیک، پنداری نیک و گفتاری نیک را آواز کرده است.

در اجراي اصلاحيه قانون انتخابات ايران، از 16 ديماه 1331 [زمان حکومت دکتر مصدق] بحرين داراي يك نماينده در مجلس شوراي ملي شد. اين قانون در چهارم ديماه آن سال به تصويب رسيده بود. بحرين كه طبق قانون مصوب، تا اواخر دهه 1340 كه شاه [پهلوی دوم]، در مصاحبه اي در هند، درپاسخ به پرسش يك روزنامه نگار (!) ناگهان و به طور غير منتظره با انجام رفراندم و آن هم يكجانبه و تنها در بحرين موافقت كرد، استان چهاردهم ايران به حساب مي آمد. شاه با این تصمیم که نقض سوگند او بود عملا با تجزیه ایران موافقت کرد!. شاه در دوران سلطنت خود و بويژه پس از کودتاي 28 امرداد 1332 زير نفوذ آمريکا و انگلستان قرارداشت.

در سالگرد تبدیل آران ایران به جمهوری آذربایجان:
 اول ژانویه؛ روزی که روسیه ایران را به کام خودخواهی خویش کشید

دولت مسكو اول ژانويه 1925 و درست سه سال پس از اعلام تبديل نام روسيه شوروي به اتحاد جماهير شوروي، مرو و بخارا و دیگر مناطق شمال شرقي خراسان بزرگتر را كه مهد ادبيات فارسي و تمدن ايراني بودند، جدا كرد و تاجيك‌ها (پارسي زبانان) را به نام منطقه خود مختار بدخشان از مرزهاي ايران دور ساخت. با همين سیاست، دولت مسكو در همان دهه مناطقي از قفقاز جنوبي (آران) را كه پیشتر بنا بر قراردادهاي گلستان و تركمنچاي از ايران جدا ساخته بود، «جمهوري آذربايجان» ناميد.

آیااین مردم است که فردی را دیکتاتورمی کنندویادیکتاتور است که مردم را گوسفندواربه تعظیم خود وامی دارد؟